‘To tease or not to tease’

Hoe krijg je de twitter- en youtube-generatie zover dat ze de TV aan zetten? Of de radio? Of desnoods op de website? Het is een vraag die dagelijks gesteld wordt op tientallen redacties van de ‘traditionele’ media. De omroepen en kranten hebben er grote moeite mee om ook de digitale jongeren van nu te interesseren voor het nieuws. Mobile Journalism biedt een aantal interessante antwoorden. 

Ik moet bekennen dat ik er een beetje van schrok. Voor Omrop Fryslan was ik bezig met een radioreportage over lokale journalistiek en de toekomst daarvan. De meeste mensen lazen nog wel eens een krant en ook de radio kwam wel eens aan. De TV was al een ander verhaal. De mensen die de reportages zagen, deden dat vooral via de website. Maar waar ik van schrok was iets anders.

IMG_0843

Ik interviewde ook een aantal jongeren. Eerst een grote mond, maar toen de microfoon tevoorschijn kwam durfden ze uiteraard niets meer te zeggen. Maar de paar die wel durfden, gaven mij een verassend antwoord op de vraag hoe ze het nieuws volgden. “Ik zie het wel op Twitter…” Het was hun enige bron. Een krant lazen ze niet. De TV bleef uit en wat radio was wisten ze kwalijk. Is dat een soort ouderwetse Spotify? 

Het is een ontwikkeling die zeker niet uniek is voor Nederland. Steeds meer mensen laten de ‘traditionele’ media links liggen. Vooral de TV verliest het steeds vaker van de ‘online’ media. In de VS keken de mensen tot vorig jaar gemiddeld vier uur per dag naar de TV. Jaarlijks liep dat met zes minuten terug, maar vorig jaar was dat ineens 13 minuten. Dat klinkt misschien als niet heel veel, maar de gemiddelde TV-producent zal er toch van in paniek raken. Hoe hard het aantal dagelijkse TV minuten in Nederland terugloopt is onbekend. Maar er is geen reden om aan te nemen dat het hier beter is. En al die mensen die de TV uitzetten schakelen hun mobiel, tablet of computer aan.



Nu kun je de online media zien als een bedreiging. Want in essentie zijn ze dat ook. Maar ze bieden ook een enorme kans. Je kunt ze gebruiken om je radio of TV uitzendingen in de markt te zetten. En zo te proberen om zelfs die jongeren te pakken te krijgen die anders nooit je reportages zou horen of zien. En de mobiele telefoon die iedere verslaggever bij zich heeft is het ideale gereedschap om dat te doen. Zelfs op het moment dat je nog op locatie bent. 

Je kunt je kijker of luisteraar meer dan ooit meenemen op de plek waar het nieuws gebeurd. En zo trek je ze automatisch mee naar je uiteindelijke product. Vooral met een iPhone in de hand is het relatief eenvoudig om je verhalen te teasen. Hier een paar voorbeelden van geschikte apps, maar er zijn vele andere.

Vine



Met Vine kun je zes seconden van je beeldverhaal alvast online zetten op Twitter of Facebook. Denk na over dat beeldverhaal. In zes seconden kun je mensen alvast nieuwsgierig maken met drie shots. In een korte begeleidende tekst kun je alvast verwijzen naar de komende uitzending of naar je website. Vine is zo gemakkelijk te maken dat dat binnen een minuut gedaan kan worden.

Twittervideo



Met de vernieuwde Twittervideo kun je een minirepo online zetten. Een montage van maximaal 30 seconden, met mogelijk al een spannende quote om zo de mensen lekker te maken voor de reportage later op de dag.


Bubbli



Met bubbli kun je op locatie een 360 graden foto maken en zo mensen (via een linkje dat je overal kunt posten) de kans geven zelf rond te kijken op de plek waar het nieuws gebeurd.


Storehouse/Steller



Voor als je wat meer tijd hebt dan zijn Storehouse en Steller zeer geschikt om je verhaal eens op een andere manier te vertellen. Op een manier die vooral geschikt is voor mobiel. Zowel qua productie als qua consumptie. In deze apps kun je video, foto en tekst afwisselen. Steller is bovendien zeer geschikt om een samenvatting van de dag in foto’s te maken en zo je belangrijkste nieuws van de dag op een rijtje te zetten.

Maar dan?

Als je de mensen eenmaal zover hebt dat ze weer gaan kijken naar je TV-uitzending of luisteren naar de radio, dan moet je uiteraard wel zorgen dat je ze iets nieuws voor zet. Dus niet hetzelfde dat ze al de hele dag hebben meegekregen op hun mobiel of tablet. Het nieuws kan uiteraard hetzelfde zijn, maar de vorm is wat radio en TV nog altijd uniek kan maken. En ook daar kan MoJo een grote rol in spelen. Met meer live, verassende shots en persoonlijke verhalen.

Een telefoon met iets extra’s

Wat is het voordeel van werken met je mobiel als je zoveel extra dingen meesleept?

Het is waar. Er zijn dagen dat ik veel mee sleep. Statief, microfoons, lampjes, lenzen, iPad, iPhone, koptelefoons. En als ik onderweg ga met die tas vol spullen, dan is bovenstaande vraag zeer terecht. Maar veel van die spullen sleep ik wel mee, maar vooral omdat ik nog veel dingen aan het testen ben. Mijn basis is toch echt klein, compact en lichtgewicht. Maar je kunt het zo gek maken als je zelf wilt. Een overzicht van extra’s die je kunt (maar niet hoeft te) gebruiken als MoJo.

IMG_0429

Statief
Voor je onderweg gaat is het belangrijk om na te gaan wat je gaat maken. Aan de hand daarvan kun je bepalen wat je nodig hebt. Als je voor TV op pad gaat of voor het maken van beelden van internet dan is het gebruiken van een statief zeker aan te raden. Er zijn telefoons met goede interne stabilisatie (Iphone6Plus, Lumia1020), maar bij de meeste merken is het niet meer dan een software-matige aanpassing van je beelden. Om goede professionele beelden te maken is een statief zeker aan te raden. Zeker als je ook van plan bent interviews op te nemen.

Daarbij hoef je niet te denken aan een stevig statief zoals dat bij de meeste ENG-camera’s of Camjo-camera’s nodig is, maar kun je volstaan met een lichtgewicht fotostatief. Zolang je maar zorgt voor een goede werkhoogte. Een leuk en handig extra statief is een zogenaamde GorillaPod voor het maken van verassende shots (hangend aan een rijdende auto of vastgeplakt aan een brug, etc.).

IMG_0428

Microfoons
Is een statief nog iets dat je eventueel thuis kan laten, een microfoon is dat absoluut niet. Zowel voor radio als TV is een externe microfoon een absolute noodzaak. De interne microfoon is nog wel ok voor het opnemen van een kaal interview, maar zodra er meer nodig is dan schiet het tekort. Zeker als er, zoals in Friesland nog wel eens het geval is, een stevig windje staat.

En microfoons die aangesloten kunnen worden op je telefoon zijn er voldoende. Van heel simpel tot heel duur en ingewikkeld. De beste microfoon om in één keer klaar te zijn is op dit moment de iRig Mic HD. Deze stereo (non-directional) microfoon is speciaal gemaakt voor de iPhone en wordt aangesloten op de lightning ingang voor de telefoon. Het resultaat is uitstekend. Deze microfoon is er sinds kort ook voor Android telefoons, maar WindowsPhone moet het nog zonder doen. Ook zijn er microfoons die direct aangesloten worden op de ingang voor koptelefoon.

IMG_0419

Wie wil werken met de ‘gewone’ microfoon kan kiezen voor één van de vele kabels die voorhanden zijn. Goede voorbeelden zijn de iRig Pre of de iRig Pro. Maar er zijn ook goedkopere alternatieven (al lever je daarbij in aan kwaliteit en betrouwbaarheid). Groot voordeel is ook dat je zendermicrofoons kunt aansluiten.

IMG_0420

Lenzen en houders

De gemiddelde lens van een telefoon is beperkt. Vooral in de beeldhoek en zoom. Om dit op te lossen zijn er verschillende opzetlenzen beschikbaar. Van groothoek tot telelens. De resultaten zijn niet geweldig. Zo zorgt een groothoek vaak voor vertekening van het beeld aan de randen. Een telelens brengt problemen met de scherpstelling.

Om de lenzen vast te maken is vaak een houder nodig. Deze houders maken het ook weer mogelijk om je telefoon op statief te zetten of andere accessoires zoals sfeermicrofoons en lampjes vast te maken. Ook deze houders zijn er in vele soorten en maten. Omdat ik zelf nogal fan ben van het zo klein mogelijk op pad gaan, heb ik gekozen voor de Shoulderpod. Een houder die het gemakkelijk maakt om handheld te filmen, maar verder niet te veel poespas heeft. Met wat geknutsel kan er een lampje aan en hij past sowieso op een statief.

IMG_0423

overig

De basis kan allemaal in één tas. Dus microfoon, lampje, koptelefoon en houder. En met de statief onder de arm kun je als Mojo op pad. Maar het kan uiteraard veel gekker.

Zo kun je uiteraard een selfiestick meenemen voor gekke shots, of misschien zelfs een zogenaamde 360-graden camera. En dan zijn er natuurlijk nog de drones. En van alle gekke extra’s is dit misschien nog wel de meest nuttige. Een drone zorgt voor verassende shots en geeft een reportage wel echt iets extra’s.

<img src="https://mobielejournalistiek.files.wordpress.com/2015/02/img_0426-0.jpg" alt="IMG_0426-0" class="alignnone size-full"

IMG_0664

IMG_0663

Het grote frame rate-probleem

“Meestal komen jullie toch met zo’n grote camera?”

Als ik ergens binnen kom met mijn telefoon op statief is het bovenstaande de eerste reactie die ik krijg. Maar de verbazing maakt al snel plaats voor een gesprek over hoe fantastisch de camera’s zijn van de huidige smartphones. En als ik vervolgens vertel dat ik hetzelfde apparaat ook voor het maken van radio gebruik, is het enthousiasme helemaal groot. Maar toch hebben op dit moment alle smartphones één hele grote handicap. Een handicap die er voorlopig voor zorgt dat ze de echte professionele camera’s niet zullen vervangen.

IMG_0284

Filmen met een telefoon is heerlijk werken. Het is lichtgewicht, snel en de bediening is vrij simpel. Het werken met bijvoorbeeld een ENG-camera of gemiddelde camjo-set vergt toch écht een opleiding. Terwijl de smartphone zo intuïtief werkt, dat je eigenlijk meteen aan de slag kunt. Je moet alleen even weten dat je je telefoon horizontaal moet houden, niet constant moet bewegen en even moet nadenken over de compositie van je shot.

So far, so good. Als je klaar bent met filmen, kijk je waarschijnlijk nog snel even je beelden terug. Ziet er vast goed uit. Beweegt allemaal soepel en de beelden zijn haarscherp. En ook ingeladen op je computer of op YouTube zul je niets raars zien. Maar dan besluit je je materiaal uit te zenden op TV. En plots rijdt de auto niet meer soepel voorbij, maar stottert hij door het beeld. En zelfs de zwaaiende hand beweegt schokkerig. Voor een beginnend mojo-er een frustrerend resultaat. Vooral als blijkt dat het een probleem is dat niet op te lossen is.

Even een klein beetje techniek: In Europa en delen van Afrika en Azië worden beelden op TV uitgezonden met 25 beelden per seconde. In de VS en de meeste andere landen gebruikt men standaard 30 beelden per seconde. Hoeft geen probleem te zijn, als je er maar rekening mee houd als je aan het filmen bent. Maar laat dat nou net iets zijn, waar smartphone-bouwers geen rekening mee hebben gehouden. Een smartphone camera is gebouwd voor het filmen met 30 (en soms 60) beelden per seconde. En dat betekent dat van iedere seconde die je filmt er minstens vijf beeldjes verloren gaan op het moment dat je het uitzend. Resultaat: schokkerig beeld!

Er zijn apps die zeggen het probleem op te lossen. Voor de iPhone kun je op 25 beelden per seconde filmen met FilmicPro, VizzyWig, MoviePro en enkele andere. Maar wat deze apps doen is een software-matige oplossing. De 30 beelden per seconde worden teruggebracht naar 25. En hoewel het er wel iets beter van wordt, lost het het probleem niet op. WindowsPhone heeft met LumiaCamera nog de beste app in huis. Beelden van de Lumia leveren de soepelste resultaten op, maar echt vloeiend is het nog altijd niet.

IMG_0282

Dit frame rate-probleem is daarmee het grootste probleem dat televisie maken met je telefoon oplevert. Maar er zijn meer beperkingen. Zo kun je bijvoorbeeld niet echt inzoomen. Maar dat zijn dingen waar je omheen kunt werken. Het vergt alleen een andere manier van filmen. Het frame rate-probleem is daarentegen niet op te lossen. Het is mij althans nog niet gelukt. Dat betekent dat op dit moment de smartphone absoluut nog geen complete vervanging is van een echte camera. Maar maakt dat Mojo compleet onbruikbaar voor TV? Nee, absoluut niet. Er zijn verschillende situaties waarbij Mojo wel degelijk resultaat oplevert.

IMG_0279-0

Het halen van een quote. TV interviews voor het nieuws zijn vaak vrij statisch. De geïnterviewde staat links of rechts in beeld en krijgt een microfoon onder zijn neus. Kan prima met een mobiel. Je zult op TV vrijwel geen verschil zien.

Snel nieuws. Er is een brand, ongeval of misdrijf helemaal aan de andere kant van het land, maar je wilt het wel meenemen in je TV-uitzending, die over 20 minuten begint. Dus de verslaggever ter plaatse neemt snel wat shots en stuurt die door. En kan bovendien nog live via Skype of LiveU, in beeld, vertellen wat er aan de hand is.

Teasers. Je hebt een mooie reportage gemaakt die vanavond te zien zal zijn in het nieuwsprogramma. Maar hoe kun je er voor zorgen dat zoveel mogelijk mensen gaan kijken. Met je smartphone nog snel even wat shots maken en dan uploaden op Twitter, Vine of Facebook en je hebt zo wat extra kijkers te pakken.

Een ‘echte Mojo-reportage’. Er zijn onderwerpen die zich lenen voor een Mojo aanpak. Een reportage die persoonlijk is, om veel close-shots vraagt en waar je de tijd voor kunt nemen. Goede voorbeelden zijn de reportages gemaakt door de Ierse journalist en cameraman Phillip Bromwell. Over de echte Mojo-reportage later op dit blog meer.

Radio Apps (iPhone)

Apps, apps en nog eens apps. Honderduizenden mogelijkheden zijn er in de appstore van Apple. Leuk, maar niet altijd handig. Want een goede keuze maken uit al die apps is best lastig. Daarom hieronder een paar handvatten voor mensen die met hun iPhone aan de slag willen als radiomaker. Dit zijn volgens mij de (op dit moment) beste keuzes voor radiojournalisten.

TwistedWave Audio Editor (€9,99)

TwistedWave is een recorder en editor in één. Simpel en snel te leren en met de bonus dat het gemaakte materiaal makkelijk te versturen is. Zo kun je je reportages mailen, opslaan in de cloud of rechtstreeks op de ftp-server van je redactie zetten. Ook is het mogelijk om je opname te versturen naar andere apps op je telefoon. En dat laatste is bijvoorbeeld nodig als je een meersporen-montage wilt maken. Het grootste nadeel van TwistedWave is dat je maar één spoor hebt dat je kunt bewerken. Maar voor interviews opnemen, editen en snel versturen is dit de meest voor de hand liggende app.

2015/01/img_6333.png

Irig recorder (€7,99)

Ook Irig recorder is opname en edit in één. Deze recorder werkt het best in combinatie met één van de microfoons of connectors van het bedrijf IK Multimedia, maar ook zonder is hij te gebruiken. Er is bovendien een gratis versie van, maar het enige wat je dan kunt doen is opnemen en in lage kwaliteit versturen. Bij de complete versie kun je wederom FTP’en, mailen en versturen naar de cloud, maar de mogelijkheden zijn net iets minder uitgebreid als bij TwistedWave. Dat geldt overigens ook voor de edit-mogelijkheden.

2015/01/img_6339.png

WavePad (€9,99)

Een app vergelijkbaar met Twistedwave, maar net iets minder uitgebreid. Wel prima als recorder, maar als edit-programma en uploader zeer beperkt.

2015/01/img_6338.png

MultitrackDAW (€9,99)

Wat mij betreft de beste app voor het monteren op meerdere sporen. Ook in deze app kan rechtstreeks worden opgenomen, maar ook kun je materiaal uit andere apps importeren. In totaal zijn er op de telefoonversie 8 audiotracks beschikbaar. Veel mogelijkheden voor nabewerken met verschillende equalisers en compressors. De eindmontage is vervolgens te emailen of in Soundcloud op te slaan. Ook kan de mixdown geopend worden in andere apps, zodat het resultaat ook via de FTP kan worden verstuurd.

2015/01/img_6335.png

Voddio (€9,99)

Voddio is de enige app in de Appstore waarbij je zowel audio als video kunt monteren. Een interessante optie daarbij is dat je het geluid van een video kunt loskoppelen en als audiomateriaal kunt gebruiken, bijvoorbeeld voor op de radio. De audiobewerkingsopties zijn wel net iets minder uitgebreid als bij MultitrackDAW en ook zijn er minder sporen beschikbaar. Grootste probleem van de App is dat het een vrij ingewikkeld programma is om onder de knie te krijgen. Bovendien lijkt Voddio al ruim een jaar geen updates meer te krijgen en dat roept vragen op over de houdbaarheid. Hij is wel gratis te downloaden, maar om je materiaal te delen moet een tientje worden betaald.

>
2015/01/img_6337.png

Report-IT

Het mooiste van radio maken met je telefoon is dat je altijd en overal live verslag kan doen. Uiteraard moet er wel een goede verbinding zijn, maar 3G is vaak al voldoende. Een goede app om verbinding te leggen met de studio is Report-it. Daarvoor moet wel een abonnement worden afgesloten met de aanbieder. De kosten daarvan zijn afhankelijk van het aantal licenties dat je wilt hebben (hoeveel verslaggevers moeten er gebruik van maken). Eenmaal geïnstalleerd is verbinding maken heel simpel. Met drie kliks zit je in de uitzending.

2015/01/img_6334-0.png

Lucy Live

Voor lucy Live geldt hetzelfde als voor Report-It. Er moet een abonnement afgesloten worden per licentie. Wel is er ook een light versie beschikbaar waardoor je (met iets mindere kwaliteit) ook éénmalig verbinding kunt maken. Een aantal omroepen gebruikt deze light-versie om ‘telefonische’ gasten in de uitzending te krijgen. Hieronder bijvoorbeeld de versie van KRO-NCRV. Met een paar kliks zit je live in de uitzending.

2015/01/img_6340.png

Deze lijst is bij lange na niet compleet. Er zijn nog tientallen andere opties, maar dit zijn de apps die ik het meest gebruik. Ben je zelf een mooie app tegengekomen, schroom dan niet om hem hieronder in de reacties op te tikken.

MoJo = Radio

Wie op internet op zoek gaat naar wat Mobile Journalism nu eigenlijk is, stuit op tientallen sites en blogs over filmen met een mobiel. Ook de opleidingen voor “mojo’s” draaien alleen om het maken van content voor op TV. En daarbij vergeten ze vaak de geweldige mogelijkheden die mojo bied voor radiomakers.

2015/01/img_6255.jpg

Radio is het snelste medium dat bestaat. Zelfs het internet is niet sneller. Een verslaggever of ooggetuige kan via de radio vertellen over het nieuws dat op dat moment gaande is. En hoe snel iemand ook kan twitteren, facebooken of instagrammen, het gesproken woord is altijd sneller.

Maar dat voordeel is er alleen bij een live-verbinding. Sinds de komst van de mobiele telefoon is het een stuk makkelijker om live verslag te doen. De verslaggever belt de studio en hij kan ‘on air’. Maar een telefonische verbinding is niet altijd ideaal en klinkt gewoon niet echt lekker.

Met een smartphone en een goede internetverbinding (3G is al voldoende) kan die telefonische verbinding opgekrikt worden naar studiokwaliteit. Twee apps die zowel voor Android als iPhone beschikbaar zijn, zijn Lucy Live en Report-IT. En het kan eigenlijk niet simpeler. Je belt als verslaggever in en het klinkt (bijna) alsof je in de studio naast de presentator zit.

2015/01/img_6331.png

En dat kan zelfs zonder extra microfoon. De interne microfoon van de iPhone is gewoon goed. Zeker goed genoeg voor op de radio. In het buitenland zijn er verschillende omroepen die met een plopkap op de iPhone op pad gaan en verder niets meenemen. De BBC heeft op dit moment een aantal mensen die op die manier werken. Toch is een extra microfoon en een koptelefoon wel prettig. Het geeft je als journalist net iets meer controle en bovendien ook net iets meer uitstraling.

2015/01/img_6332.jpg

Een groot voordeel van MoJo voor journalisten is de mogelijkheid om op de telefoon te monteren. Er zijn verschillende apps voor de iPhone die je de mogelijkheid geven om met meerdere audiosporen aan de slag te gaan (MultitrackDAW, Voddio). Zo kun je een compleet product opsturen vanaf locatie.

Nog een groot voordeel is dat je je reportage via verschillende kanalen alvast kunt aankondigen. Bijvoorbeeld via de voor de hand liggende kanalen als Twitter en Facebook, maar ook via bijvoorbeeld Vine. Even drie shots maken voor een filmpje van zes seconden en in de begeleidende tekst verwijzen naar je reportage die op de radio gaat komen. Of, als je net iets meer tijd hebt, een verslag maken via Storehouse.

MoJo op TV heeft nog zo zijn beperkingen, maar voor Radio is het een prima vervanging van de bestaande techniek. Je kunt met je mobiel in goede kwaliteit opnames maken, monteren, versturen en live-verslag doen. En dat met een apparaat dat in je broekzak past.

Windows, Android of iPhone

De wereld van de Mobile Journalism is een wereld die gedomineerd wordt door de iPhone. En dat is niet toevallig. Voor het maken van goede content zijn goede apps onontbeerlijk en de iPhone (en iPad) heeft nu eenmaal een enorme voorsprong op dat gebied.

Zo zijn er apps die het mogelijk maken om in goede kwaliteit te filmen (FilmicPro, MoviePro) en te editen (Imovie, Pinnacle Studio) en zelfs voor live verbindingen op TV (LiveU). En ook live radio (Report-IT, Lucy live), opnemen (TwistedWave) en monteren (MultitrackDAW) is geen enkel probleem.

De grootste voorsprong heeft de iPhone echter in het online vertellen van je verhaal. Het mooiste voorbeeld daarvan vind ik zelf storehouse.com. Met behulp van je iPhone kun je hier je verhaal schrijven en mooi combineren met foto en film-materiaal.

Dat betekent niet automatisch dat de iPhone de enige logische keus is voor MoJo. Apple heeft veel tijd gestoken in de ontwikkeling van zijn besturingssysteem, maar de hardware blijft achter bij wat de concurrentie te bieden heeft. De kans is dan ook groot dat de iPhone binnenkort voorbij gestreefd wordt door een Windows-telefoon.

De beste telefoon om op dit moment mee te filmen is de Lumia 930. De laatste telefoon gemaakt door het Finse Nokia. Het bedrijf is nu in handen van Microsoft en de Amerikaanse software gigant lijkt de ontwikkeling van MoJo serieus te nemen. De Lumia telefoons hebben nu al een betere camera en betere microfoons, maar ontberen nog de apps.

Dan blijft Android over. Het is het grootste mobiele besturingssysteem van de wereld, maar toch moet ook Android het nog stellen zonder echt goede apps. Dat heeft voor een groot gedeelte te maken met de wildgroei aan telefoons die gebruik maken van het systeem. En elke telefoon heeft zo zijn eigen specificaties. Dat maakt het lastig voor ontwikkelaars om met goede apps te komen die optimaal gebruik maken van de lenzen en microfoons in die telefoons.

En dus moet Android het vooralsnog stellen zonder goede apps om mee te filmen voor TV. Je hebt daarvoor bepaalde instellingen nodig die op dit moment nog niet te krijgen zijn. En ook goede radio-apps ontbreken nog. Toch heeft ook Android potentie. Ontwikkelaars als Panasonic en Samsung zijn bezig met het bouwen van echte cameraphones. Telefoons met professionele lenzen, met zelfs de mogelijkheid om te zoomen.

Op dit moment blijft de iPhone echter de logische keus voor MoJo. Helemaal nu Apple ervoor gekozen heeft om iPhones met grote schermen (6 en 6 plus) te maken. Dat maakt editen (radio en tv) op het scherm veel makkelijker. Mocht je op dit moment moeten kiezen dan raad ik aan om te beginnen op een iPhone 6 plus. Dat is ook de reden dat een groot gedeelte van deze site zal gaan over de iPhone en de apps die daar op draaien.

Waarom een blog over ‘Mobile Journalism’ (MoJo)?

2014 was een absoluut rampjaar voor de Nederlandse Journalistiek. Vele honderden redactionele banen gingen verloren, en de kranten verloren opnieuw duizenden abonnees. En ook de radio en tv-zenders zijn een groot gedeelte van hun achterban kwijt geraakt. Het is een trend die jaren geleden is ingezet en het lijkt er niet op dat dit binnenkort zal veranderen.

Toch is de nieuwsbehoefte van de gemiddelde Nederlander niet veranderd. Het enige dat veranderd is, is de manier waarop hij het nieuws tot zich neemt. Wie wil weten wat er zich op de wereld afspeelt, hoeft maar een blik te werpen op zijn telefoon. Twitter, Facebook en internetmedia als Nu.nl zijn tegenwoordig de belangrijkste nieuwsbronnen. De ‘traditionele’ media hebben het nakijken. Ze brengen hetzelfde nieuws, maar vaak veel later. Als de eerste nieuwshonger alweer weg is.

Snelheid is daarmee een belangrijk wapen geworden in het bereiken van je publiek. En snelheid is precies wat je kunt bereiken met ‘Mobile Journalism’.

De smartphone is niet alleen handig om het nieuws tot je te nemen, maar ook om het nieuws te maken. Met een smartphone in de hand heb je niet alleen de mogelijkheid om opnames te maken of teksten te schrijven, maar je kunt het ook meteen publiceren. Bijvoorbeeld door je materiaal op te sturen naar de nieuwsredactie zodat zij het zo snel mogelijk op de webpagina kunnen plaatsen of uit kunnen zenden. Of je kunt er voor kiezen om alvast een voorproefje van je definitieve reportage te plaatsen op Twitter, Facebook, Vine of één van de andere talloze manieren om het publiek via je mobiel te bereiken.

Met je smartphone in je hand heb je een directe link met je publiek. Of je nu online publiceert of live op Radio of TV je verhaal wil vertellen. Met de huidige generatie telefoons is dat al prima te doen en dat wordt de komende jaren alleen maar beter. Met deze blog wil ik de handvatten aanreiken die je als journalist nodig hebt om alles uit je smartphone te halen. Welke telefoons zijn bruikbaar voor ‘Mobile Journalism’ (MoJo)? Welke programma’s moet ik dan gebruiken? En welke hulpstukken?